เธอคงไม่เข้ามาอ่านมันเลยสินะ เลิกกันแล้วนี่นะ แต่ตอนคบกันเธอก็ไม่ยอมอ่านอยู่แล้วนี่นะ
ตอนนี้เธอคงมีเวลามากขึ้นเยอะเลยเน๊อะ
เวลาฉันก็มากขึ้นเหมือนกัน แต่ก็ดันเอาไปคิดถึงเธอซะอย่างนั้น
แย่จัง ทำไมเหงาแบบนี้นะ
เธอคงเกลียดฉันแล้วใช่ไหม ฉันพูดจาไม่รู้เรื่องสินะ
ทุกอย่างที่เธอทำกับฉัน มันเฉยชา ไปทุกเรื่อง
แต่ทำไมฉันยังหวังว่า วันนึงมันจะกลับมาดีเหมือนเดิม
จะเช้าแล้วสินะ ได้เวลาต้องตื่นแล้ว แต่ยังไม่ได้นอนเลย
โลกมันเปลี่ยนไปแล้ว เราสองคนโตพอที่จะเข้าใจ
แต่ฉันแค่อยากให้มันมีโลกเล็กๆ สำหรับฉัน ที่เมื่อไหร่ก็จะมีเธอคอยฉันอยู่เสมอ
ไม่ใช่มีแต่ฉัน ที่คอยอยู่คนเดียว
ในเมื่อมันเป็นแบบนั้น โลกของฉันก็เปลี่ยนไปได้เหมือนกัน
และเราสองคนคงโตพอที่จะเข้าใจ
โลกของเธอ มันแคบเกินไป ฉันอยู่ในนั้นไม่ได้อีกแล้ว
เมื่อวานไปสัมภาษณ์ cabin crew ของ singapore airline มา 555 ไม่ผ่าน
ทุกคนแต่งตัวกันสวยหมดเลย ทำผมมากันเหมือนประกวดนางงาม แต่งหน้าพริ้งเชียว
เข้าไปในห้องทีละ 10 คน ถามคำถามเดียว ไล่กันตอบจากหัวแถว ไม่ถึง 10 นาที = =
คนแรกที่ยืนขึ้นแนะนำตัว กำลังแนะนำตัว เค๊าบอกไม่ต้องแนะนำ ตอบคำถามเลย
ก็เลยกลายเป็นบอกว่า ชื่อแล้วก็ตอบคำถาม = =
แล้วก็ให้ออกจากห้อง มายืนรอผล นาทีเดียวเท่าน้านน ทำงานรวดเร็วมาก เค๊าก็ประกาศชื่อ คนที่ได้อยู่ต่อ
ตอนลงลิฟท์มาคนบ่นกันในลิฟท์
เนี่ย ทำผมนานกว่าสัมภาษณ์อีก , แต่งหน้ามาตั้งแพงอ่ะ ให้กลับบ้านแล้วหรอ
= = ทำไมอยู่ๆก็รู้สึกโชคดีที่ไม่ได้ลงทุนอะไรเลยขึ้นมา
ไม่เห็นจะคุ้มเลย หรือจะคุ้ม? จริงๆแล้ว คิดอยู่ว่า ทุกคนลงทุนกันหลายๆพันไปเพื่ออะไร?
ตอนไปเข้าคอร์สติว อ่า แน่นอน ทุกคนดูตื่นเต้นมากกก = = บางคนซ้อมมาซะเว่อร์เลย
บางคนเล่าให้ฟังว่า ทำงานสายการบินต่างประเทศ กว่าจะได้ต้องบินไปสมัครถึงที่โน่น?
สมัครมาหลายสายการบิน สอบตกมาสิบกว่าครั้ง หลายครั้งที่บินไปสมัครที่ต่างประเทศ
เพราะไม่เปิดรับในไทย , คนเรา ขนาดนั้นเลยหรอ?
ทำไมทุกคนดูถีบตัว หรือฉันเฉยชาเองหว่า?
หรือเพราะลึกๆแล้วไม่อยากเป็นแล้วก็ไม่รู้ ดูงานมันจะน่าเบื่อ ที่ต้องเจอกับอารมณ์คนรองรับอารมณ์คนวุ่นวาย
จบประเด็นไป
เมื่อคืนฝันร้าย ถึงเรื่องเดิมๆซ้ำๆซากๆ
พูดจริงๆว่าวันนี้อารมณ์ไม่สงบเท่าไหร่เลย จนได้ไปเห็น FB แก
ทำไมอยู่ๆ status แกมันก็ทำฉันหัวเราะเยาะอย่างบอกไม่ถูก
ทั้งสมเพชแล้วก็สะใจมาก
ฉันว่ามันนานพอที่กรรมมันจะตามทันแล้วล่ะมั๊ง 55555
ขอให้มันเป็นจริงทีเถอะ ให้สมกับผู้ญชั่วกับผู้ชายจัญไรได้ทำไว้กับฉัน
หายไปซะนานเลย วู้ว ได้เวลาหางานทำแล้ว ไปเที่ยวเล่นซะเยอะแยะ
เรียนจบแล้วเอาซะเบื่อเลย
วันนี้ฟังเพลงอยู่เพลงนึง อยากส่งให้เธอฟังจัง ความหมายมัน ซึ้งดี
นี่ ถ้าเธอว่างเข้ามาอ่าน ก็อยากบอกให้รู้ เพราะไม่กล้าพูดต่อหน้า ไม่รู้จะเริ่มยังไง
ฉันอยากจะถาม
เราจะคบกันได้นานไหมน๊า กับ ชีวิตที่มองต่างมุมขนาดนี้ ฮื่อ
ไม่มีใครยอมเปลี่ยนเพื่อใคร เพราะต่างมีจุดยืนของตัวเอง ใช่ เพราะเราสองคนมีฝันของเราเอง
รักอย่างเดียวคงไม่พอหรอก จริงๆนะ
มันไม่ใช่ว่าฝันต่างกันแล้วเราจะอยู่ด้วยกันไม่ได้ แต่ฝันของฉัน มันไม่ใช่ชีวิตแบบที่เธอฝัน
ฉันควรจะทำใจเนิ่นๆซะแล้วล่ะ ฮื่อ
ไม่อยากเลิกนะ แต่ฉันคิด เพราะฉันท้อนะ ไม่รู้จะทำให้เราอยู่ด้วยกันได้นานแค่ไหน
และสิ่งที่ฉันฝันคงไม่มีวันเป็นจริงอ่ะ แต่ยังไงก็ขอบใจที่ยังอยู่ข้างๆกันจนวันนี้
จบแลววววว เย่
พอซะที เย่ ไม่ตองรียนคณะนีอีกแลว เย่ พึ่งจะรูผลกระทบของการ addmission โดยไม่คิด
ถึงสิ่งที่ตัวชอบ ผลที่ตามมา กระทบถึง 4 ปี แต่ฉันจะไม่ยอมใหมันมาวุ่นวายกับชีวิตทำงานอีก 40 ปีขางหนา
ตอนนีคีย์บอร์ดที่คอมพิมพ์ไมโทไม่ได
ฉันเลยตองกลายเปนคนนึงที่ทำใหภาษาไทยวิบัติไปโดยปริยายสินะเนี่ย เซงจิต
อีกไม่กี่วันกจะไม่อยู่แลว เธอจะเหงาเปล่าอ่ะ วันนีราไปลียงวันกิดล่วงหนามา
อาหารอร่อยมากกก แต่กแพงมากดวย - -
เกรงใจ แต่เราขอบใจนะ นี่เปนครังแรกที่ธอเลียงวันเกิดฉัน ทังที่คบกันมานานแลว
ปลืมใจจัง ทังที่เปนเรื่อง ธรรมดา แต่คงเปนเพราะเธอไม่เคยทำ
วันนีกวุ่นวายกับการเตรียมกระเป๋า ยังไม่ครบเลย ฮือ
เพื่อนกอาจจะไม่ไปแลวดวย เพราะวันนี อ ยังไม่ยอมตรวจรายงานจบ ของเพื่อนเลย
แลวฉันจะทำไงเนี่ย ไปคนเดียวนี่ยนะ เฮอ ละเหี่ยจายยยยย
กลัวจัง
พรุ่งนีตองไปหาซือยาใหครบ เราจะเจอกันอีกแค่วันดียวเองอ่ะ
คิดถึงตอนไปทะเล ว่าไปขอโทษนะ ขาหายยังอ่ะ เรายังมีรอยอยู่เลย
ว่าจะขอดู ก๊ลืมทุกทีเลย T_T วันหลังจะไม่ทำแบบนันอีกแลว
แต่สำหรับเรา มันเปนประสบการณ์ที่ดีและมีความสุขมากเลยนะ
ยังไงกขอบใจที่ไปดวย
